روز طبیعت مبارک

در همه شهرها و روستاها و عشیرههای ایران ، خانوادهها به صورت گروهی، گاه چند خانواده با هم غذای ظهر را آماده کرده و آجیل و خوردنیهای سفره هفت سین را با خود برداشته و به دامان صحرا و طبیعت میروند و سبزه هفت سین را با خود برده و به آب روان میسپارند .

به دامن صحرا و طبیعت رفتن ، شوخی و بازی کردن،دویدن،تاب خوردن و در هر حال شاد بودن ، از ویژگیهای روز سیزده بدر است. گره زدن سبزه به نیت باز شدن گره دشواریها و برآورده شدن آرزوها ، از دیگر رسوم این روز است.

فرهنگ اساطیر برای رسمهای سیزده بدر معنیهای تمثیلی آورده به گونهای که شادی و خنده در این روز به معنی فرو ریختن اندیشههای تیره و پلیدی، روبوسی نماد آشتی و به منزله تزکیه،خوردن غذا در دشت نشانه فدیه گوسفند بریان، به آب افکندن سبزههای تازه رسته نشان دادن هدیه به ایزد آب یا ناهید و گره زدن سبزه برای باز شدن بخت تمثیلی برای پیوند زن و مرد برای تسلسل نسلها و رسم اجرای انواع مسابقه به ویژه اسب دوانی یادآور کشمکش ایزد باران و دیو خشکسالی است.